Powered By Blogger

Wednesday, January 28, 2015

                                  
                                                             ലാലാ ലജ്പത് റായ്




സ്വതന്ത്രഭാരതം പിറവിയെടുത്തത് ഒറ്റരാത്രികൊണ്ടല്ല . ഭാരതീയരുടെ കാലങ്ങളായുള്ള ആത്മ ത്യാഗത്തിന്റെയും സഹനത്തിന്റെയും സാഹോദര്യത്തിന്റെയുമൊക്കെ ഫലമാണ് നമ്മളിന്നനുഭവിക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യം . സ്വന്തമെന്ന് കരുതാവുന്നതെല്ലാം കൈവിട്ടുപോകുമ്പോഴും മാതൃഭൂമിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടി പോരാടാൻ ഒട്ടും മടിക്കാതിരുന്ന അസംഖ്യം ധീരദേശാഭിമാനികളുടെ ഓർമകൾക്ക് മരണമില്ലാത്തതും അത് കൊണ്ട് കൂടിയാണ് .ഭഗത് സിംഗിന്റെ വീരവാണികളും ആസാദിന്റെ അന്തസ്സുറ്റ ബലിദാനവും അഭിമാനത്തോടെയും കൃതജ്ഞതയോടും കൂടിമാത്രമേ നമുക്ക് സ്മരിക്കാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ . ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ കരിക്കല്ലടുക്കുകളെ ദേശാഭിമാനത്തിന്റെ ചങ്കുറപ്പ് കൊണ്ട് തകർത്ത വിപ്ലവ രാജകുമാരന്മാരുടെ ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരാളുടെ,  ലാൽ ബാൽ പാൽ ത്രയങ്ങളിലൊരാൾ ലാലാ ലജ്പത് റായുടെ നൂറ്റിയൻപതാം ജന്മവാർഷികമാണിന്ന് .

1865  ജനുവരി 28 ന്  ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലെ പഞ്ചാബിൽ ഡ്യൂഡിക്ക് എന്ന സ്ഥലത്താണ് ലാലാജിയുടെ ജനനം . ആര്യസമാജത്തിന്റെ പ്രവർത്തകനായിരുന്ന അദ്ദേഹം പിന്നീട് കോൺഗ്രസിനോടൊപ്പം ചേർന്ന് പ്രവർത്തിക്കുകയായിരുന്നു.  പഞ്ചാബ് സിംഹം എന്നറിയപ്പെട്ട അദ്ദേഹമാണ് പഞ്ചനദങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ സ്വാതന്ത്ര്യ സമര പ്രവർത്തനത്തിന്റെ കേന്ദ്രസ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്നത് . കോൺഗ്രസിനുള്ളിലെ തീവ്രപക്ഷക്കാരനായിരുന്നു ലാലാ .1905 ലെ ബംഗാൾ വിഭജനത്തിനെതിരെ ശക്തമായ പ്രക്ഷോഭമായിരുന്നു ലാലായുടെ നേതൃത്വത്തിൽ സംഘടിപ്പിച്ചത് . അങ്ങനെ 1907 ൽ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ അദ്ദേഹത്തെ ബർമയിലേക്ക് നാടുകടത്തി

വിദേശങ്ങളിൽ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രസ്ഥാനത്തിന് പിന്തുണ നേടാൻ 1914 ൽ ബ്രിട്ടനിലേക്ക് പോയ അദ്ദേഹത്തിന് ലോകമഹായുദ്ധം നടക്കുന്ന സാഹചര്യമായതിനാൽ  1920 ലാണ് മടങ്ങിയെത്താൻ കഴിഞ്ഞത് . വിപ്ലവകാരികളായ യുവാക്കളുടെ ആരാധനാ പുരുഷനായിരുന്ന ലാലാ ജാലിയൻ വാലാബാഗിനെത്തുടർന്നുണ്ടായ പ്രക്ഷോഭത്തിലും നിസ്സഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിലും ഗണ്യമായ പങ്കു വഹിച്ചു

1928 ൽ സൈമൺ കമ്മീഷനെതിരെ ലാഹോറിൽ നടന്ന പ്രക്ഷോഭത്തിൽ പങ്കെടുത്ത ലാലാ ലജ്പത് റായിയെ ബ്രിട്ടീഷ് പോലീസ് ക്രൂരമായി തല്ലിച്ചതച്ചു .പോലീസ് സൂപ്രണ്ട് സ്കോട്ടിന്റെ നിർദ്ദേശമനുസരിച്ച് സാണ്ടേഴ്സ് എന്ന പോലീസ് ഓഫീസറാണ് ലജ് പത് റായിയെ മർദ്ദിച്ചത് . എന്നാൽ ഗുരുതരമായ പരിക്കേറ്റിട്ടും ലജ്പത് റായ് സമ്മേളനത്തിൽ പ്രസംഗിക്കുക തന്നെ ചെയ്തു .  അദ്ദേഹം പ്രസംഗമവസാനിപ്പിച്ചത് ഇങ്ങനെയാണ് ." ഈ സർക്കാർ അധിക കാലം നിലനിൽക്കില്ല . എന്റെ മേൽ വീണ ഓരോ അടിയും ഭാരതത്തിലെ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന്റെ ശവപ്പെട്ടിയിലെ ആണിയിന്മേലുള്ള അടികളാണെന്ന് ഞാനിതാ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു "

ക്രൂരമായ മർദ്ദനമേറ്റ ലാലാജി പിന്നെ അധിക നാൾ ജീവിച്ചിരുന്നില്ല  .1928 നവംബർ 17 ന് അദ്ദേഹം അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചു . ആദരണീയനായ നേതാവിനെ ബ്രിട്ടീഷ് പോലീസ് മർദ്ദിച്ചു കൊന്നത് ഓരോ ഭാരതീയന്റെ മനസ്സിലും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തോടുള്ള വെറുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. രാവി നദീതീരത്ത് നടത്തിയ അന്ത്യ സംസ്കാരത്തിൽ ലക്ഷങ്ങളാണ് പങ്കെടുത്തത് . ചിത കത്തിത്തീരുന്നത് വരെ ആയിരക്കണക്കിന് യുവാക്കളാണ് രാവി നദീതീരത്ത് തമ്പടിച്ചത് . അന്ന് ലാലായുടെ പട്ടടയെ സാക്ഷിയാക്കി ഹിന്ദുസ്ഥാൻ സോഷ്യലിസ്റ്റ് റിപ്പബ്ലിക്ക് അസോസിയേഷൻ ഒരു പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു. ഭാരതം അടിമരാഷ്ട്രമല്ല ആത്മാഭിനമുള്ള രാഷ്ട്രമാണെന്ന് ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് തെളിയിച്ചു കൊടുക്കണമെന്നു തന്നെ അവർ മനസ്സിലുറച്ചു .സ്കോട്ടിനെയും സാണ്ടേഴ്സിനേയും വധിക്കാനായിരുന്നു എച്ച് എസ് ആർ എ യുടെ തീരുമാനം

കൃത്യം ഒരു മാസംകഴിഞ്ഞ് ഡിസംബര്‍ 17 ന് ചന്ദ്രശേഖര്‍ ആസാദ്, ഭഗത് സിംഗ് , സുഖ്ദേവ് , രാജ്ഗുരു ,ജയഗോപാല്‍ എന്നിവരുടെ സംഘം ലഹോർ ഡി എ വി കോളേജിന്റെ പരിസരത്ത് വച്ച് സാണ്ടേഴ്സിനെ കൊലപ്പെടുത്തുക തന്നെ ചെയ്തു.  ഭാരതം കണ്ട ഏറ്റവും ധൈര്യശാലികളായ ഈ വിപ്ലവ നേതാക്കന്മാർ നേരിട്ട് ലാലായുടെ മരണത്തിനു പകരം വീട്ടിയതിൽ നിന്ന് തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന് അവരിലുണ്ടായിരുന്ന സ്വാധീനം നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കും .രാഷ്ട്രത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടി ജീവത്യാഗം ചെയ്യാൻ തയ്യാറുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് യുവ വിപ്ലവകാരികളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിൽ മുഖ്യ പങ്കു വഹിച്ച പഞ്ചാബ് സിംഹം ലാലാ ലജ്പത് റായിക്ക് ജനം ടിവിയുടെ സാദര പ്രണാമങ്ങൾ .

Wednesday, January 21, 2015

വൈക്കം മുഹമ്മദ്‌ ബഷീര്‍

'' പേന എടുത്തുതുടങ്ങുമ്പോള്‍ ഇത് മുഴുമിപ്പിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ഉണ്ടാവുമോ എന്നെനിക്ക് അറിയില്ല. അതിനാല്‍ ഓരോ കഥയും പൂര്‍ത്തിയാവുമ്പോള്‍ സുന്ദരഗോളത്തില്‍ പിന്നേയും ദിവസങ്ങള്‍ അനുവദിച്ചുതന്ന ദൈവത്തിന് നന്ദി പറയും. മംഗളവും ശുഭവും എഴുതും''... എഴുത്തിലെ‘ഇമ്മിണി ബല്യ സുൽത്താൻ’ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞു. മലയാള സാഹിത്യത്തിന്‍റെ നടുമുറ്റത്ത് കുഴിമടിയനായ ബഡുകൂസാണ് താനെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച വൈക്കം മുഹമ്മദ് ബഷീറിന്‍റെ നൂറ്റിയാറാം ജന്മദിനമാണ് ഇന്ന്.
ചിരിയ്ക്കും ചിന്തയ്ക്കുമൊപ്പം ജീവിതത്തിന്‍റെ നേർക്കാഴ്ചകളേയാണ് ബഷീർ ആസ്വാദകന്‍റെ മാങ്കോസ്റ്റിൻ മരച്ചുവട്ടിൽ നട്ടു വളർത്തിയത്. ലളിതമായ വാക്കുകള്‍, നര്‍മ്മത്തില്‍ പതിയിരിക്കുന്ന വേദനകള്, സ്വന്തമായ ഭാഷയില്‍ കഥ പറഞ്ഞ എഴുത്തുകാരന്‍‍‍..‍... ബേപ്പൂരിന്‍റെ എഴുത്തുകാരന് വിശേഷണങ്ങള്‍ അനവധിയുണ്ട്.
1908 ജനുവരി 21ന് കായി അബ്ദു റഹ്മാന്റെയും കുഞ്ഞാത്തുമ്മയുടെയും മൂത്ത മകനായി കോട്ടയം ജില്ലയിലെ വൈക്കം താലൂക്കില്‍ തലയോലപ്പറമ്പ് ഗ്രാമത്തിലാണ് വൈക്കം മുഹമ്മദ് ബഷീര്‍ ജനിച്ചത്. തലയോലപ്പറമ്പിലെ മലയാളം പള്ളിക്കൂടത്തിലും വൈക്കം ഇംഗ്‌ളീഷ് സ്‌കൂളിലുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം. അഞ്ചാം ക്ലാസില്‍ പഠിക്കുമ്പോഴാണ് കേരളത്തിലെത്തിയ ഗാന്ധിജിയെ കാണാന്‍ വീട്ടില്‍ നിന്നും ബഷീര്‍ ഒളിച്ചോടിയത്. കാല്‍നടയായി എറണാകുളത്തു ചെന്നു കളളവണ്ടി കയറി കോഴിക്കോട്ടെത്തിയാണ് അന്ന് ഗാന്ധിജിയെ കണ്ടത്. പില്‍ക്കാലത്ത് തന്‍റെ ബാല്യകാലത്തെ അഭിമാനകരമായ നിമിഷമായി അന്ന് ഗാന്ധിയെ തൊട്ട കാര്യം ബഷീര്‍ ഓര്‍ത്തെടുക്കുമായിരുന്നു.
പഠനം പൂര്‍ത്തിയാക്കിയ അദ്ദേഹം 1930-ല്‍ കോഴിക്കോട്ട് ഉപ്പുസത്യാഗ്രഹത്തില്‍ പങ്കെടുത്തതിന്റെ പേരില്‍ ജയിലിലായി. പിന്നീട് ഭഗത് സിംഗ് മാതൃകയില്‍ തീവ്രവാദ സംഘമുണ്ടാക്കി. സംഘടനയുടെ മുഖപത്രമായ ഉജ്ജീവനത്തില്‍ ലേഖനങ്ങള്‍ എഴുതാന്‍ ആരംഭിച്ചു. ‘പ്രഭ’ എന്ന തൂലികാനാമമാണ് അന്ന് അദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ചിരുന്നത്. ലോകം ചുറ്റുന്നതില്‍ താല്പര്യമുള്ള യുവാവായ ബഷീര്‍ ആഫ്രിക്ക, അറേബ്യ, തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങള്‍ ചുറ്റി. ഏകദേശം 9 വര്‍ഷത്തോളം നീണ്ട ഈ യാത്രയില്‍ അദ്ദേഹം പല ഭാഷകളും ഗ്രഹിച്ചു, മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ വശങ്ങളും അദ്ദേഹം നേരിട്ടു കണ്ടു.
1943-ലാണ് മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ എക്കാലത്തെയും പ്രണയലേഖനമായ 'ഒരു പ്രേമലേഖനം' അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നത്. ബാല്യകാലസഖി (1944), ന്റുപ്പൂപ്പാക്കൊരാനേണ്ടാർന്ന് (1951), ആനവാരിയും പൊൻകുരിശും (1953), പാത്തുമ്മയുടെ ആട് (1959), മതിലുകൾ , ഭൂമിയുടെ അവകാശികൾ (1977), ശബ്ദങ്ങൾ (1947), സ്ഥലത്തെ പ്രധാന ദിവ്യൻ (നോവൽ) (1953) വിശ്വവിഖ്യാതമായ മൂക്ക് തുടങ്ങിയവയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പ്രധാനകൃതികളില്‍ ചിലത്.
1982-ല്‍ ഇന്ത്യാ ഗവണ്‍മെന്റ് പത്മശ്രീ പുരസ്‌കാരം നല്‍കി ബഷീറിനെ ആദരിച്ചു. കേന്ദ്ര സാഹിത്യ അക്കാദമി ഫെല്ലോഷിപ്പ്, കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി ഫെല്ലോഷിപ്പ്, കാലിക്കറ്റ് സര്‍വ്വകലാശാലയുടെ ‘ഡോക്ടര്‍ ഓഫ് ലെറ്റേഴ്‌സ്’ ബിരുദം (1987), സംസ്‌കാരദീപം അവാര്‍ഡ് (1987), പ്രേംനസീര്‍ അവാര്‍ഡ് (1992), ലളിതാംബിക അന്തര്‍ജ്ജനം അവാര്‍ഡ് (1992), മുട്ടത്തുവര്‍ക്കി അവാര്‍ഡ് (1993), വള്ളത്തോള്‍ പുരസ്‌കാരം(1993) തുടങ്ങിയവ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1994 ജൂലൈ അഞ്ചിന് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു.

റാഷ് ബിഹാരി ബോസ്

1912 ഡിസംബർ 23

ബ്രിട്ടീഷ് ചക്രവർത്തിയുടെ പ്രതിപുരുഷനായ പുതിയ വൈസ്രോയിയുടെ പ്രൗഢ ഗംഭീരമായ സ്വീകരണ ഘോഷയാത്ര ഡൽഹിയിലെ ചാന്ദ്നീ ചൗക്കിലൂടെ കടന്നു വരികയാണ് . ഒരു മനുഷ്യ സമുദ്രം തന്നെ അലയടിച്ചു വരുന്ന രീതിയിലുള്ള ആ ഘോഷയാത്രയിൽ കമനീയമായി അലങ്കരിച്ചൊരുക്കിയ ഒരു കൊമ്പനാനയുടെ മുകളിലിരിക്കുകയാണ് വൈസ്രോയി ഹാർഡിഞ്ച് പ്രഭു . പെട്ടെന്ന് ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ നിന്നും ഒരു കൈ ഉയർന്നു താണു . ചെകിടടപ്പിക്കുന്ന സ്ഫോടനം . പുകപടലങ്ങൾ അടങ്ങിയപ്പോൾ കണ്ടത് പരിക്കേറ്റ് ചോരയിൽ കുളിച്ചു കിടക്കുന്ന ഹാർഡിഞ്ച് പ്രഭുവിനേയും മരിച്ചു കിടക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അംഗരക്ഷകനേയുമാണ് .ഡൽഹി തലസ്ഥാനമാക്കിക്കൊണ്ട് അവിടെ രാജകീയമായി പ്രവേശിക്കാനെത്തിയ ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ കിങ്കരനെ എതിരേറ്റത് "സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് ജീവിതം അടിമത്തമോ മരണം " എന്ന ആവേശോജ്ജ്വലമായ മുദ്രാവാക്യമുയർത്തി വിപ്ലവപാതയിലേക്കെടുത്തു ചാടിയ ഒരു കൂട്ടം ധീര ദേശാഭിമാനികളുടെ ബോംബുകളാണ് .

സൂര്യനസ്തമിക്കാത്ത സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അധിപന്മാർക്ക് വിപ്ലവകാരികൾ നൽകിയ ഈ സ്വീകരണം ഒരിക്കലും സഹിക്കാനാകുമായിരുന്നില്ല . അപമാനഭാരം കൊണ്ട് വീർപ്പു മുട്ടിയ അവർ ഈ ബോംബ് സ്ഫോടനത്തിനു പിന്നിലുള്ളവരെ തേടി നാലുപാടും പാഞ്ഞു . ഒരു വർഷത്തോളം ഡൽഹി ബോംബാക്രമണത്തിനു പിന്നിൽ ആരെന്ന് കണ്ടെത്താനവർക്കായില്ല .ഒടുവിൽ ഡെറാഡൂൺ വന ഗവേഷണ സ്ഥാപനത്തിൽ ഗുമസ്തനായി ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒരു ബംഗാൾ സ്വദേശിയാണ് ഈ ബോംബ് സ്ഫോടനം ആസൂത്രണം ചെയ്തതെന്ന് അവർ കണ്ടുപിടിച്ചൂ .ഭാരതത്തിലെ വിപ്ലവ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ പ്രധാന സൂത്രധാരൻ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ട റാഷ് ബിഹാരി ബോസ് ആയിരുന്നു ആ ബോംബ് സ്ഫോടനത്തിനു പിന്നിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത് . തന്നെ ബ്രിട്ടീഷുകാർ മനസ്സിലാക്കി എന്നറിഞ്ഞ നിമിഷം റാഷ് ബിഹാരി ഡെറാഡൂണിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട് ബനാറസിലെത്തി.. അവിടെ മൂന്നുവർഷത്തോളം ഒളിവിലിരുന്ന് വിപ്ലവ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകി . ഭാരതത്തിനകത്തും പുറത്തുമായി വളർന്നു വന്ന ഗദർ പ്രസ്ഥാനമുൾപ്പെടെയുള്ള സംഘടനകൾക്ക് മാർഗ്ഗ നിർദ്ദേശം നൽകിക്കൊണ്ട് അദ്ദേഹം വിപ്ലവ പ്രവർത്തനം തുടർന്നു .

വിദേശ രാജ്യങ്ങളിൽ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തിയ വിപ്ലവ നായകർ ഭാരതത്തിലേക്ക് മടങ്ങിത്തുടങ്ങി . റാഷ് ബിഹാരിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഒരു സമ്പൂർണ വിപ്ലവ പദ്ധതി ഉയർന്നു വന്നു. ലാലാ ഹർദയാലും, സചീന്ദ്ര നാഥ സന്യാലും വിഷ്ണു പിംഗളേയുമടക്കമുള്ള നിരവധി ധീര ദേശാഭിമാനികൾ ഓരോ നഗരങ്ങളിലും സഞ്ചരിച്ച് പദ്ധതി വിജയിപ്പിക്കാൻ യത്നിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു . അങ്ങനെ 1915 ഫെബ്രുവരി 21 സമ്പൂർണ വിപ്ലവത്തിനു വേണ്ടി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു . അന്ന് ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തിലെ വിവിധ ട്രൂപ്പുകളും വിപ്ലവത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു .എന്നാൽ നിർഭാഗ്യകരമെന്ന് പറയട്ടെ വിപ്ലവ സംഘടനയിലേക്ക് പുതുതായി ചേർക്കപ്പെട്ട ഒരംഗം പദ്ധതിയെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് ഒറ്റിക്കൊടുത്തു .291 പേർ അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടു . അതിൽ 42 പേരെ തൂക്കിക്കൊന്നു . 114 പേർ നാടുകടത്തപ്പെട്ടു . ബാക്കിയുള്ളവരെ വെറുതെ വിട്ടു . റാഷ് ബിഹാരി ബോസ് ഭാരതം വിടാൻ നിർബന്ധിതനാവുകയും ജപ്പാനിലേക്ക് രക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്തു

ജപ്പാനിലെത്തിയ അദ്ദേഹത്തിന് പതിനേഴ് പ്രാവശ്യം താമസ സ്ഥലം മാറേണ്ടി വന്നു . അന്ന് ജപ്പാനും ബ്രിട്ടനുമായി സൗഹൃദം നിലനിന്നിരുന്നതിനാൽ റാഷ് ബിഹാരിയെ പിടിക്കാൻ ബ്രിട്ടൻ ജപ്പാനെ സമീപിച്ചിരുന്നു . ജപ്പാനിലെ ദേശീയവാദികളിൽ ചിലർ റാഷ് ബിഹാരിയെ പിന്തുണച്ചു .അങ്ങനെ ബ്രിട്ടന്റെ പിടിയിലകപ്പെടാതെ ജപ്പാനിൽ ജീവിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിനു കഴിഞ്ഞു. തന്നെ ഒളിവിൽ താമസിപ്പിച്ച സോമ കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം വിവാഹം കഴിച്ചു .തുടർന്ന് ജാപ്പനീസ് ഭാഷ പഠിച്ച് അവിടെ പത്രപ്രവർത്തകനായി അദ്ദേഹം ജോലിചെയ്തു . ഇതിനിടയിലും ഭാരതത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യ സമര പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം പങ്കാളിയായിരുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തെപ്പറ്റിയും ഭാരതത്തിന്റെ അവകാശങ്ങളെപ്പറ്റിയും ജാപ്പനീസ് ഭാഷയിൽ നിരവധി ലേഖനങ്ങളും പുസ്തകങ്ങളുമെഴുതി. ഭാവിയിൽ സുഭാഷ് ചന്ദ്ര ബോസിന് സ്വാതന്ത്ര്യ സമര പോരാട്ടത്തിനുതകും വിധം വളക്കൂറുള്ള മണ്ണായി അദ്ദേഹം ജപ്പാനെ മാറ്റി . ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ ആർമിയുടെ രൂപീകരണത്തിന് പ്രധാന പങ്കു വഹിച്ചത് റാഷ് ബിഹാരിയാണ്.

അവസാനശ്വാസം വരെ സമരം നിർത്തരുതെന്ന് അദ്ദേഹം സ്വാതന്ത്ര്യ ഭടന്മാരെ ഉദ്ബോധിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഒരിക്കൽ സചീന്ദ്ര സന്യാലിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച കത്തിൽ നിരാശ നിഴലിക്കുന്നത് തിരിച്ചറിഞ്ഞ റാഷ് ബിഹാരി ഇങ്ങനെ കുറിച്ചു . " താങ്കളുടെ എഴുത്തിൽ ചിലയിടത്ത് നിഴലിക്കുന്ന നിരാശാ ബോധം എനിക്കിഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല .ജീവിതം സനാതനമാണ് . അതിനാൽ സംഘർഷവും സനാതനമാണ് "

1945 ജനുവരി 21 ന് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു . ഒരു വിദേശിക്ക് ലഭിക്കാവുന്ന ഏറ്റവുമുയർന്ന ബഹുമതിയായ ഓർഡർ ഓഫ് ദ മെറിറ്റ് ഓഫ് ദ റൈസിംഗ് സൺ നൽകിയാണ് ജപ്പാൻ അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചത് . 2013 ൽ ആ ധീര ദേശാഭിമാനിയുടെ ചിതാഭസ്മം ജപ്പാനിൽ നിന്ന് ഭാരതത്തിലെത്തിച്ച് ഹൂബ്ലി നദിയിൽ നിമഞ്ജനം ചെയ്തു. സ്വതന്ത്ര ഭാരതത്തിലേക്ക് സ്വന്തം ചിതാഭസ്മമെങ്കിലും എത്തപ്പെട്ടല്ലോയെന്ന് അറിയപ്പെടാത്ത ലോകത്തിരുന്ന് ഒരു പക്ഷേ അദ്ദേഹം ചിന്തിച്ചിരിക്കാം ....

Friday, November 14, 2014

അഞ്ഞൂറാന്‍

അഞ്ഞൂറാന്‍ ഓര്‍മയായിട്ടു പത്തൊന്‍പതു വര്‍ഷം.

  എൻ നാരായണ പിള്ള. എന്ന എന്‍ എന്‍ പിള്ള
ഉള്ളിലക്കീറുപറമ്പിൽ നാരായണപിള്ളയുടെയും
തെക്കേതിൽ പാറുക്കുട്ടിയമ്മയുടെയും മകനായി
1918ൽ കോട്ടയം ജില്ലയിലെ വൈക്കത്ത് ജനിച്ചു.
വില്ലേജ് ഓഫീസര്‍ ആയിരുന്ന അച്ഛന്റെ
സ്ഥലംമാറ്റം കാരണം കേരളത്തിലെ പല
സ്ഥലങ്ങളിലായായിരുന്നു സ്കൂൾ പഠനം.

കോട്ടയം സി എം എസ് കോളേജിൽ പഠിക്കവെ
ഇന്റർമീഡിയേറ്റിനു തോറ്റ് നാടുവിട്ട് മലേഷ്യയ്ക്ക്
പോയി. അവിടെ ഒരു എസ്റ്റേറ്റ് മാനേജരായി
ജോലി നോക്കി. രണ്ടാം ലോക യുദ്ധകാലത്ത്
1939 മുതൽ 1945 വരെ നേതാജിയുടെ
ഐ എൻ എയിൽ പ്രവർത്തിച്ചു. ആ
സമയത്താണ് അദ്ദേഹം തന്റെ ആദ്യ നാടകമായ
താന്തിയ തോപ്പി എഴുതിയത്.

യുദ്ധത്തിനു ശേഷം നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ
എൻ എൻ പിള്ള, 2 വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം
കുടുംബസമേതം വീണ്ടും മലേഷ്യക്ക് പോയി.
പിന്നീട് തിരിച്ചെത്തി കുടുംബാംഗങ്ങളെ
ഉൾക്കൊള്ളിച്ച് വിശ്വകേരള കലാസമിതി
എന്ന നാടക ട്രൂപ്പ് സ്ഥാപിച്ചു.

28 നാടകങ്ങളും 21 ഏകാങ്കനാടകങ്ങളും രണ്ട്
നാടക പഠനങ്ങളും ഞാൻ എന്ന ആത്മകഥയും
അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനയിൽ പുറത്തുവന്നിട്ടുണ്ട്.
മലയാളത്തിലെ എക്കാലത്തെയും മികച്ച
ആത്മകഥകളിലൊന്നായി വാഴ്ത്തപ്പെടുന്ന
കൃതിയാണ് ഞാൻ.

എൻ എൻ പിള്ളയുടെ പോട്ടർ കുഞ്ഞാലി,
ക്രോസ് ബെൽറ്റ്, കാപാലിക തുടങ്ങിയ
നാടകങ്ങൾ സിനിമയാക്കിയിട്ടുണ്ട്. കാപാലിക
എന്ന നാടകത്തിൽ അദ്ദേഹം അഭിനയിച്ച വേഷം
 അത് സിനിമയായപ്പോൾ ചെയ്തത് അദ്ദേഹം
തന്നെയാണ്.

1987 ആരോഗ്യസ്ഥിതി മോശമായതിനെത്തുടർന്ന്
അഭിനയരംഗത്തു നിന്നും പിൻവാങ്ങിയ
എൻ എൻ പിള്ള, അതിനു ശേഷം ഗോഡ്‌ഫാദർ,
നാടോടി എന്നീ രണ്ട് മലയാള സിനിമകളിൽ
അഭിനയിച്ചു. കൂടാതെ ഗോഡ്ഫാദറിന്റെ
തമിഴ്-തെലുങ്ക് പതിപ്പുകളായ പെരിയവർ,
പെദരിക്കം എന്നീ ചിത്രങ്ങളിലും മുഖം കാണിച്ചു.

ഭാര്യ: ചിന്നമ്മ മക്കൾ: സുലോചന, രേണുക,
വിജയരാഘവൻ (പ്രശസ്ത ചലച്ചിത്ര നടൻ)

നാടകലോകത്തിലെ സംഭാവനകൾക്ക് കേന്ദ്ര-
സംസ്ഥാന സർക്കാരുകളുടെയും കേരള
സാഹിത്യ അക്കാഡമിയുടെയും സംഗീത
നാടക അക്കാഡമിയുടെയും അവാർഡുകൾ
നേടിയിട്ടുണ്ട്.

1995 നവംബർ 15ന് ന്യുമോണിയ ബാധിച്ച്
കോട്ടയം മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ വെച്ച്
അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു.

മലയാള നാടക ലോകത്തെ ആ അതുല്യ
പ്രതിഭയുടെ സ്മരണക്കു മുന്നില്‍ പ്രാണാമം

Thursday, August 28, 2014

അയ്യന്‍കാളി

സാമൂഹ്യ നവോത്ഥാനത്തിന്റെ നായകൻ
അയ്യങ്കാളിയുടെ 151 -ം ജന്മവാർഷികമാണിന്ന് .
-----------------------------------------------------------

 ജാതിക്കോമരങ്ങളുടെ കോട്ടകൊത്തളങ്ങളെ
വിറപ്പിച്ചു കൊണ്ട് വില്ലുവണ്ടിയിലെത്തിയ
കേരള സാമൂഹ്യ നവോത്ഥാ‍നത്തിന്റെ നായകൻ
മഹാത്മാ അയ്യങ്കാളിയുടെ 151 -ം
ജന്മവാർഷികമാണിന്ന് .

1863 ആഗസ്റ്റ് 28 ന് തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിലെ
വെങ്ങാനൂർ ഗ്രാമത്തിൽ പെരുങ്കാട്ടു വിള വീട്ടിൽ
അയ്യന്റെയും മാലയുടെയും മകനായാണ്
അയ്യങ്കാളി ജനിച്ചത് . മനുഷ്യൻ എന്ന പരിഗണന
പോലും ലഭിക്കാതിരുന്ന ഒരു ജനതയെയാണ്
അയ്യങ്കാളി കണ്ടത് . ചുറ്റും നടമാടിയ
ഉച്ചനീചത്വത്തിനും സാമൂഹിക
ബഹിഷ്കരണത്തിനുമെതിരെ പോരാടാൻ
അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു .

28 ം വയസ്സിലാണ് ചരിത്രപസിദ്ധമായ
വില്ലുവണ്ടി യാത്ര അദ്ദേഹം നടത്തിയത് .
വിശേഷ വസ്ത്രങ്ങളിഞ്ഞ് വില്ലുവണ്ടിയില്‍
ആയിരുന്നു അക്കാലത്തെ പ്രമാണിമാരുടെ
സഞ്ചാരം. ഇവരുടെ യാത്രക്കിടയിൽ
ചെന്നുപെടുന്ന കീഴാളർ വഴിമാറി
നടക്കേണ്ടിയിരുന്നു. ഈ ഗർവിനെ അതേ
നാണയത്തിൽ നേരിടാൻ അയ്യൻ‌കാളി
തീരുമാനിച്ചു. അദ്ദേഹം ഒരു കാളവണ്ടിവാങ്ങി,
മുണ്ടും മേൽമുണ്ടും വെള്ള ബനിയനും
തലപ്പാവും ധരിച്ച്, പൊതുവീഥിയിലൂടെ
സാഹസിക യാത്രനടത്തി. ആവേശഭരിതരായ
അനുയായികൾ അദ്ദേഹത്തിന് അകമ്പടി സേവിച്ചു.
സ്വന്തം സമുദായത്തിലുള്ളവർ ആദരപൂർവം
അദ്ദേഹത്തെ അയ്യൻ‌കാളി യജമാനൻ
 എന്നുവിളിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.അധസ്ഥിത
ജന വിഭാഗങ്ങൾക്ക് സഞ്ചാര സ്വാതന്ത്ര്യം
പോലുമില്ലാതിരുന്ന രാജപാതകളിൽക്കൂടീ
പുതിയപ്രഭാതത്തിന്റെ മണിയടിശബ്ദവുമായി
അദ്ദേഹത്തിന്റെ വില്ലുവണ്ടി സാമൂഹിക
അസമത്വത്തിനെ വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട്
സഞ്ചരിച്ചു .

വിദ്യാഭ്യാസം നേടാൻ അവകാശമില്ലാതിരുന്ന
ജനതയ്ക്കു വേണ്ടി അദ്ദേഹം സ്വന്തമായി
പള്ളിക്കൂടം തന്നെ സ്ഥാപിച്ചു . പുതുവൽ
വിളാകത്ത് സ്ഥാപിച്ച കുടിപ്പള്ളിക്കുടം ഒട്ടേറെ
പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ നടത്തി സ്കൂളാക്കി
ഉയർത്തുകയും ചെയ്തു . ഐതിഹാസികമായ
കാർഷിക പണിമുടക്ക് സമരം അതിനൊരു
നിമിത്തമായി മാറി . 1907 ലാണ്
അവശതയനുഭവിക്കുന്ന എല്ലാ
ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കും വേണ്ടി സാധുജന
പരിപാലന സംഘം രൂപീകരിച്ചത് .
അവർണരെ പ്രവേശിപ്പിക്കാനുള്ള സർക്കാർ
ഉത്തരവുമായി ചാവടി നട സ്കൂളിലെത്തിയ
അയ്യങ്കാളിയും സംഘവും സ്കൂൾ
പ്രവേശനത്തിനെ എതിർത്തവരെ
ശക്തമായി നേരിട്ടു . എങ്ങനെയും
അവർണകുട്ടികളുടെ സ്കൂൾ പ്രവേശനം
സാദ്ധ്യമാക്കുമെന്ന തീരുമാനം അയ്യങ്കാളി
എടുത്തത് ഈ സഭവത്തോടെയാണ്.

അന്നത്തെ കാലത്ത് മാറ് മറക്കാന്‍
അവകാശമില്ലാതിരുന്ന തന്റെ ജാതിയിലുള്ള
സ്ത്രീകൾ മുലക്കച്ച അണിഞ്ഞു നടക്കാൻ
അദ്ദേഹം ആഹ്വാനം ചെയ്തു. അടിമത്തത്തിന്റെ
അടയാളമായി കഴുത്തിൽ കല്ലുമാലയും കാതിൽ
ഇരുമ്പുവളയങ്ങളും ധരിക്കണമെന്നുമുള്ള
ജാതിശാസനകളെ ധിക്കരിക്കാനദ്ദേഹം
ആവശ്യപ്പെട്ടു.  അയ്യൻ‌കാളിയെ അനുസരിച്ച
സാധുജനങ്ങളെ അവർ വേട്ടയാടി.
അധഃസ്ഥിത സ്ത്രീകളുടെ മുലക്കച്ചകൾ
മാടമ്പിമാർ വലിച്ചുകീറി. ചെറുത്തു
നിന്നവരുടെ മുലകൾ അറുത്തുകളഞ്ഞു.
കൊല്ലം ജില്ലയിലെ പെരിനാട്ടായിരുന്നു
ഇത്തരത്തിൽ ഏറ്റവും ക്രൂരമായ മർദ്ദനമുറകൾ
അരങ്ങേറിയത്.

രക്തച്ചൊരിച്ചിൽ ഭീകരമായതിനെത്തുടർന്ന്
ജനവിഭാഗങ്ങൾ കൊല്ലത്തെ പീരങ്കി മൈതാനത്തു
സമ്മേളിക്കാൻ അയ്യൻ‌കാളി ആഹ്വാനം
ചെയ്തു. ആക്രമണത്തെത്തുടർന്ന് നാടും വീടും
വിട്ടവർ ഈ സമ്മേളന വേദിയിലേക്കിരച്ചെത്തി.
1915-ൽ നടന്ന ചരിത്ര പ്രസിദ്ധമായ ഈ
മഹാസഭയിൽവച്ച് ജാതീയതയുടെ
അടയാളമായ കല്ലുമാല അറുത്തെറിയുവാൻ
അദ്ദേഹം ആഹ്വാനം ചെയ്തു. സാധുജനങ്ങളുടെ
ഈ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രഖ്യാപനത്തെ ഉയർന്ന
ജാതിക്കാർ മാനിക്കണമെന്നും അദ്ദേഹം
ആഹ്വാനം ചെയ്തു. അയ്യൻ‌കാളിയുടെ
ആഹ്വാനം കേട്ട സ്ത്രീകൾ ആവേശത്തോടെ
കല്ലുമാലകൾ അറുത്തുമാറ്റി. കീഴാള
ജനവിഭാഗങ്ങൾ നടത്തിയ വിപ്ലവകരമായ
സാമൂഹിക മുന്നേറ്റമായിരുന്നു ഇത്.
കല്ലുമാല സമരം എന്ന പേരിലാണ്
ഈ സമരം അറിയപ്പെടുന്നത്.

തിരുവിതാംകൂറിൽ കർഷകത്തൊഴിലാളികളുടെ
ആദ്യത്തെ പണിമുടക്കു സമരം നയിച്ചത്
അയ്യൻ‌കാളിയായിരുന്നു. തൊഴിലാളികളെ
മനുഷ്യരായി അംഗീകരിക്കാൻ മടിച്ച
ജന്മിമാരുടെ പാടശേഖരങ്ങളിൽ അധഃസ്ഥിത
വിഭാഗങ്ങളിൽപ്പെട്ടവർ പണിക്കിറങ്ങിയില്ല.
തുടക്കത്തിൽ സ്വയം കൃഷിയിറക്കി
പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ മാടമ്പിമാർ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും
അതു പരാജയമായി. ഒടുവിൽ പ്രതികാര 
ബുദ്ധിയോടെ അവർ പാടങ്ങൾ തരിശിട്ടു.
തൊഴിലില്ലാതെ കർഷകത്തൊഴിലാളികൾ
ദുരിതക്കയത്തിലായി. എന്നാൽ
മാടമ്പിമാർക്കെതിരെയുള്ള സമരത്തിൽനിന്നും
പിൻ‌വലിയാൻ അവർ കൂട്ടാക്കിയില്ല.
ഒടുവിൽ ജന്മിമാർ കീഴടങ്ങി.

ശ്രീമൂലം പ്രജാ സഭയിൽ പുലയവിഭാഗത്തിന്റെ
പ്രതിനിധിയായി സുഭാഷിണി പത്രാധിപർ
പി കെ ഗോവിന്ദപ്പിള്ളയെ സർക്കാർ നോമിനേറ്റ്
ചെയ്തുതോടെ ഒരു ജനതയുടെ സങ്കടങ്ങളും
ആവശ്യങ്ങളും പ്രജാസഭയിൽ മുഴങ്ങിക്കേട്ടു
തുടങ്ങി .പി കെ ഗോവിന്ദപ്പിള്ളയുടെ
അഭ്യർത്ഥനയിലൂടെ പ്രജാ സഭയിൽ
പുലയരിൽ നിന്നു തന്നെ ഒരു പ്രതിനിധിയെ
നിയോഗിക്കാൻ ദിവാൻ തീരുമാനിച്ചു .
അങ്ങനെ 1911 ഡിസംബർ 4 ന് അയ്യങ്കാളിയെ
ശ്രീമൂലം പ്രജാസഭയിലേക്ക് പ്രതിനിധിയായി
നോമിനേറ്റ് ചെയ്തു . 1912 ഫെബ്രുവരി 7 ന്
അയ്യൻകാളി തന്റെ കന്നിപ്രസംഗം സഭയിൽ
നടത്തി . വിദ്യാഭ്യാസ അവകാശത്തിനു വേണ്ടി
അയ്യൻ കാളി നടത്തിയ ഊരൂട്ടമ്പലം പ്രക്ഷോഭം
കേരള നവോത്ഥാന ചരിത്രത്തിലെ
ജ്വലിക്കുന്ന അദ്ധ്യായമാണ് .

1937 ജനുവരി 14 നാണ് മഹാത്മാ ഗാന്ധിയുടേയും
അയ്യങ്കാളിയുടേയും കൂടിക്കാഴ്ച നടക്കുന്നത് .
വെങ്ങാനൂരിലെത്തിയ ഗാന്ധിജിയെ സ്വീകരിക്കാൻ
ആയിരക്കണക്കിന് സാധുജന പരിപാലന സമിതി
അംഗങ്ങളും മറ്റ് അധസ്ഥിത ജനതയും
സന്നിഹിതരായിരുന്നു . സ്വസമുദായത്തിൽ
നിന്നും പത്ത് ബി എ ക്കാരുണ്ടാകാൻ ഗാന്ധിജി
സഹായിക്കണമെന്നായിരുന്നു അയ്യങ്കാളിയുടെ
അഭ്യർത്ഥന. പത്തല്ല നൂറു ബി എ ക്കാർ
ഉണ്ടാകുമെന്നായിരുന്നു ഗാന്ധിജിയുടെ മറുപടി .
തന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ ഫണ്ടിൽ നിന്നും അതിനുള്ള
പണം ഗാന്ധിജി അനുവദിക്കുകയും ചെയ്തു .
ഗാന്ധിജിയുടെ സ്വാധീനത്താൽ അന്നു മുതൽ
മരണം വരെ അയ്യങ്കാളി ഖദർ ധരിച്ചിരുന്നതായും
ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു .

1941 നു ജൂൺ 18 ന് 77 -ം വയസ്സിൽ
മഹാത്മാ അയ്യങ്കാളി അന്തരിച്ചു .
നൂറ്റാണ്ടുകളായി അടിമത്വവും അസമത്വവും
അനുഭവിച്ചു കഴിഞ്ഞ ഒരു ജന സമൂഹത്തെ
വിദ്യാഭ്യാസത്തിലൂടെ ഉയർത്തിയ ,
അസമത്വത്തിനെതിരെ പോരാടാൻ അവർക്ക്
നേതൃത്വം നൽകിയ അയ്യങ്കാ‍ളിയുടെ ജീവിതം
കേരളത്തിന്റെ മാത്രമല്ല ഭാരതത്തിന്റെ
സാമൂഹ്യ നവോത്ഥാന ചരിത്രത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന
അദ്ധ്യായമായി നിലകൊള്ളുന്നു .

Saturday, March 22, 2014

E M S

E M S നമ്പൂതിരിപ്പാട്‌ ചരിത്രമായിട്ട്
പതിനാറു വര്ഷം.
ഏലംകുളം മനക്കൽ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്‌ അഥവാ
ഇ. എം. എസ്‌. നമ്പൂതിരിപ്പാട്‌ ഇന്ത്യൻ മാർക്സിസ്റ്റ്-
കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാവും ഐക്യകേരളത്തിന്റെ
ആദ്യ മുഖ്യമന്ത്രിയുമായിരുന്നു. ജനാധിപത്യ
പ്രക്രിയയിലൂടെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ലോകത്തിലെ
ആദ്യത്തെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ സർക്കാരിന്റെ തലവനെന്ന
നിലയിലും അറിയപ്പെടുന്നു. ചരിത്രകാരൻ,
മാർക്സിസ്റ്റ്‌ തത്ത്വശാസ്ത്രജ്ഞൻ, സാമൂഹിക
പരിഷ്ക്കർത്താവ്‌ എന്നീ നിലകളിൽ പ്രശസ്തനായ
അദ്ദേഹം ആധുനിക കേരളത്തിന്റെ ശിൽപികളിൽ
പ്രധാനിയാണ്‌.
1909 ജൂൺ 13-ന് ഇന്നത്തെ മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ ഉൾപെട്ട
ഏറനാട് താലൂക്കിലെ പെരിന്തൽമണ്ണക്കടുത്ത്
കുന്തിപ്പുഴയുടെ തീരത്ത് ഏലംകുളം അംശത്തിലെ
ഏലംകുളം ദേശത്ത് ഏലംകുളത്ത് മനയിൽ ജനിച്ചു.
സ്കൂൾ പഠനകാലത്ത് രാഷ്ട്രീയത്തിലുള്ള അഭിനിവേശം
നിമിത്തം അന്ന് ചെന്നൈയിൽ വച്ച് നടന്ന ഇന്ത്യൻ
നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സ് സമ്മേളനത്തിൽ പങ്കെടുത്തു.
സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ അവസാന കാലം
പാലക്കാട് ആയിരുന്നു. അവിടെ വച്ച് വി.ടി. ഭട്ടതിരിപ്പാട്,
കുട്ടൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട് പാണ്ടം, കുറൂർ തുടങ്ങിയവരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആകൃഷ്ടനായി. ഇക്കാലത്ത്
ആര്യ സമാജത്തിന്റെ പ്രചരണത്തിനായി വന്ന ഒരു പഞ്ചാബുകാരനിൽനിന്ന് ഹിന്ദി പഠിക്കാൻ
ആരംഭിച്ചു. എന്നാൽ ഹിന്ദിയുടെ പ്രചാരണം
സ്കൂളിന്റെ പ്രിൻസിപ്പൽ തടഞ്ഞു. ഇത്
അദ്ദേഹമുൾപ്പെടുന്നവരുടെ സമര വീര്യം
ആളി കത്തിച്ചു. 1931ലെ നിസ്സഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ
പങ്കെടുത്തു. തൊട്ടടുത്തവർഷം നിയമലംഘന
പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ മുഖ്യ സംഘാടകനായ
എം ഗോവിന്ദമേനോൻ അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ
തത്സ്ഥാനത്തേയ്ക്ക് പരിഗണിച്ചത് അത്രയൊന്നും
പേരെടുക്കാത്ത ശങ്കരനെയാണ്. അത് പത്രമാധ്യമങ്ങളിൽ
വരികയും അന്നുവരെ ശങ്കരന്റെ ഇത്തരം
പ്രവൃത്തികൾ അറിയാത്ത അമ്മ അത് അറിയുകയും
ചെയ്തു. അവർ മകനെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
1932 ജനുവരി 17 ഇ.എം.എസിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ
മൂന്നുപേർ കടപ്പുറത്തേക്ക് ഉപ്പ് ശേഖരണ ജാഥ നടത്തി.
ഗാന്ധിജിയുടെ ഉപ്പ് സത്യാഗ്രഹത്തിന്റെ
ഭാഗമായിരുന്നു ഇത്.
1932-കോളേജ് വിട്ട് മുഴുവൻ സമയ രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകനായി ജീവിക്കാൻ ആരംഭിച്ചു. ഗാന്ധിജി നിയമലംഘനപ്രസ്ഥാനം നിർത്തിവെച്ചത് രാജ്യത്തെ യുവാക്കൾക്കിടയിൽ വലിയ എതിർപ്പുണ്ടാക്കി. ഇക്കാലയളവിൽ സോവിയറ്റ്
യൂണിയൻ നടപ്പിലാക്കിയ പഞ്ചവത്സരപദ്ധതികളുടെ
വിജയം യുവാക്കളെ ആകർഷിച്ചു. കോൺഗ്രസ്സിലെ
ഇടതുപക്ഷത്തേക്ക് ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഇ.എം.എസ്സിന്
കോൺഗ്രസ്സ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടി രൂപീകരണത്തിനു
പിന്തുണ നൽകാൻ പ്രയാസമുണ്ടായില്ല. 1934 ൽ
കോൺഗ്രസ്സ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടി രൂപംകൊണ്ടപ്പോൾ
അതിന്റെ അഖിലേന്ത്യാ സെക്രട്ടറിമാരിലൊരാൾ
ഇ.എം.എസ്സായിരുന്നു
1936 ൽ ഇ.എം.എസ്സ് ഇന്ത്യൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയിൽ
അംഗമായി. ഏതാണ്ട് ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ
കേരളത്തിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ ഒരു ഗ്രൂപ്പ്
രൂപം കൊണ്ടു. ഇ.എം.എസ്സ്, പി.കൃഷ്ണപിള്ള,
കെ.ദാമോദരൻ, എൻ.കെ.ശേഖർ എന്നിവരായിരുന്ന
ആദ്യ അംഗങ്ങൾ. അങ്ങനെ 1937-ൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌
പാർട്ടിയുടെ കേരളത്തിലെ സ്ഥാപക നേതാക്കളിൽ
ഒരാളായി. 1962-ൽ ജനറൽ സെക്രെട്ടറിയായിരുന്ന
അജയഘോഷ് മരണപ്പെട്ടതിനെ തുടർന്ന്, ഇ.എം.എസ്.
പാർട്ടി ജനറൽ സെക്രട്ടറിയായി. അതോടൊപ്പം
പാർട്ടിയിലുണ്ടായിരുന്ന വിഭാഗീയത തീർക്കുന്നതിനായി
പാർട്ടി ചെയർമാൻ എന്ന പുതിയ പദവി സൃഷ്ടിച്ച്,
എ.എസ്. ഡാംഗെയെ പാർട്ടി ചെയർമാനായി
തിരഞ്ഞെടുത്തു.
ചൈനയും ഇന്ത്യയുമായി 1962 ൽ യുദ്ധമുണ്ടായപ്പോൾ
ചില കമ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാക്കൾ യുദ്ധം മുതലാളിത്ത സ്റ്റേറ്റും
സോഷ്യലിസ്റ്റ് സ്റ്റേറ്റും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടമാണെന്നു
പറഞ്ഞ് ചൈനയുടെ നിലപാടിനെ സാധൂകരിക്കുകയും
പല കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരെയും ചൈനാ അനുകൂലികൾ
എന്ന കാരണത്താൽ ജയിലിലടക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇ.എം.എസ്., അച്ച്യുത മേനോൻ എന്നിവർ ഉൾപ്പെടെ
പലരേയും അക്കാലത്ത് ജയിലിലടച്ചു.
എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തെ മാത്രം ഒരാഴ്ചക്കകം
മോചിപ്പിച്ചു.
1936 ൽ ഇ.എം.എസ്സ് ഇന്ത്യൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയിൽ
അംഗമായി. ഏതാണ്ട് ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ
കേരളത്തിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ ഒരു ഗ്രൂപ്പ്
രൂപം കൊണ്ടു. ഇ.എം.എസ്സ്, പി.കൃഷ്ണപിള്ള,
കെ.ദാമോദരൻ, എൻ.കെ.ശേഖർ എന്നിവരായിരുന്ന
ആദ്യ അംഗങ്ങൾ.[14] അങ്ങനെ 1937-ൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌
പാർട്ടിയുടെ കേരളത്തിലെ സ്ഥാപക നേതാക്കളിൽ
ഒരാളായി. 1962-ൽ ജനറൽ സെക്രെട്ടറിയായിരുന്ന
അജയഘോഷ് മരണപ്പെട്ടതിനെ തുടർന്ന്,
ഇ.എം.എസ്. പാർട്ടി ജനറൽ സെക്രട്ടറിയായി.
അതോടൊപ്പം പാർട്ടിയിലുണ്ടായിരുന്ന വിഭാഗീയത
തീർക്കുന്നതിനായി പാർട്ടി ചെയർമാൻ എന്ന പുതിയ
പദവി സൃഷ്ടിച്ച്, എ.എസ്. ഡാംഗെയെ പാർട്ടി
ചെയർമാനായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.
ചൈനയും ഇന്ത്യയുമായി 1962 ൽ യുദ്ധമുണ്ടായപ്പോൾ
ചില കമ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാക്കൾ യുദ്ധം മുതലാളിത്ത സ്റ്റേറ്റും
സോഷ്യലിസ്റ്റ് സ്റ്റേറ്റും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടമാണെന്നു
പറഞ്ഞ് ചൈനയുടെ നിലപാടിനെ സാധൂകരിക്കുകയും
പല കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരെയും ചൈനാ അനുകൂലികൾ
എന്ന കാരണത്താൽ ജയിലിലടക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇ.എം.എസ്., അച്ച്യുത മേനോൻ എന്നിവർ ഉൾപ്പെടെ
പലരേയും അക്കാലത്ത് ജയിലിലടച്ചു. എന്നാൽ
അദ്ദേഹത്തെ മാത്രം ഒരാഴ്ചക്കകം മോചിപ്പിച്ചു.
1957-ൽ തിരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെ ഭരണത്തിലെത്തിയ
ലോകത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് മന്ത്രിസഭ കേരളത്തിൽ
നിലവിൽ വന്നു. ഇ.എം.എസ്. ആയിരുന്നു
മന്ത്രിസഭയുടെ സാരഥി. ആദ്യത്തെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്
മന്ത്രിസഭയിൽ അദ്ദേഹം രണ്ടുവർഷം
മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്നു. ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹത്തിന് ഉന്നതവിഭാഗക്കാരുടെ രൂക്ഷമായ എതിർപ്പുകളെ
നേരിടേണ്ടി വന്നു. അധികാരത്തിലേറി
ഒരാഴ്ചക്കകം ഇ.എം.എസിന്റെ ചിരകാല
സ്വപ്നമായിരുന്ന ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമം
മന്ത്രിസഭ പാസ്സാക്കി. ഇതിനോടൊപ്പം
പാസ്സാക്കപ്പെട്ട വിദ്യാഭ്യാസ പരിഷ്കരണ
നിയമവും സാമൂഹ്യ വ്യവസ്ഥിതിയെ അപ്പാടെ മാറ്റിമറിക്കുന്നതായിരുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസ ബില്ല്
അദ്ധ്യാപകരുടെ ക്ഷേമം വർദ്ധിപ്പിക്കുവാനുതകുന്നതും മാനേജ്മെന്റിന്റെ അമിത ചൂഷണം
തടയുന്നതുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ നിയമം
വ്യാപകമായി എതിർക്കപ്പെട്ടു. കൂടാതെ കാർഷിക
ബില്ലിന്റെയും പോലീസ് നയത്തിന്റെയും
പേരിൽ ധാരാളം എതിർപ്പുകളുണ്ടായി.
സർക്കാരിനെതിരായി വിമോചനസമരം
എന്നപേരിൽ പ്രക്ഷോഭം നടന്നു. നായർ സർവീസ്
സൊസൈറ്റിയും കത്തോലിക്ക സഭയും
മുസ്ലിം ലീഗും കോൺഗ്രസ്സും ഒന്നിച്ചു
സർക്കാരിനെതിരെ സമരം ചെയ്തു.
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുശേഷം ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രത്തിൽ
ആദ്യമായി ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടന ചട്ടം
356 ഉപയോഗിച്ച് സർക്കാരിനെ പിരിച്ചു വിട്ടു.
1967 ലെ പൊതുതിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ മുഖ്യ
എതിരാളിയായിരുന്ന കോൺഗ്രസ്സിനിതിരേ ഒരു
വിശാല ഐക്യമുന്നണി രൂപീകരിക്കുന്നതിൽ
മുൻകൈയ്യെടുത്തത് ഇ.എം.എസ്സാണ്. ആ
തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ വലിയ വിജയം കൈവരിച്ച്
ഇ.എം.എസ്സ് വീണ്ടും കേരളത്തിന്റെ മുഖ്യമന്ത്രിയായി. ഇ.എം.എസിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്
സർക്കാർ വീണ്ടും 1967 ൽ അധികാരത്തിൽ
വന്നപ്പോൾ പുതിയ ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമം
നിലവിൽ വന്നു. ജന്മി സമ്പ്രദായം പൂർണ്ണമായും
നിരോധിച്ചു. ഭൂമികൈവശംവയ്ക്കുന്നതിനുള്ള
പരിധി വീണ്ടും താഴേക്കു കൊണ്ടു വന്നു.
അന്ന് യാതൊരു എതിർപ്പുമില്ലാതെയാണ്
ഈ നിയമംപാസ്സാക്കപ്പെട്ടത്.[22] എന്നാൽ
ഭരണത്തിൽ പങ്കാളിയായിരുന്ന സി.പി.ഐ
മുന്നണി വിട്ട്, കോൺഗ്രസ്സിന്റെ കൂടെ കൂടുകയും
ഇ.എം.എസ്സ് മന്ത്രിസഭ രാജിവെക്കാൻ
നിർബന്ധിതരാവുകയും ചെയ്തു.
കുടമാളൂർ തെക്കേടത്ത് വാസുദേവൻ
ഭട്ടതിരിപ്പാടിന്റെ സഹോദരിയായ് ‘ടിങ്ങിയ’
എന്ന് ചെല്ലപ്പേരുള്ള ആര്യ അന്തർജനത്തെയാണ്
അദ്ദേഹം വിവാഹം കഴിച്ചത്. 1998 മാർച്ച് 19 ന്
രണ്ടു ശ്വാസകോശത്തിലും ന്യൂമോണിയ
ബാധിച്ചതിനെത്തുടർന്നുണ്ടായ ഹൃദയാഘാതം
മൂലം തിരുവനന്തപുരത്തെ കോസ്മോപൊളിറ്റൻ
ആശുപത്രിയിൽ വച്ച് അന്തരിച്ചു.
അതുല്യനായ ആ സഖാവിന്റെ മരിക്കാത്ത
ഓര്‍മകള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ പ്രണാമം...

Saturday, January 18, 2014

നന്ദിത





പ്രണയവും വിരഹവും, ശക്തമായ കാവ്യഭാഷയുടെ പട്ടുനൂലിനാൽ ബന്ധിച്ച് സ്വന്തം ഡയറിതാളുകളിൽ കുത്തികുറിച്ചുവച്ച് പ്രണയത്തിനു വേണ്ടി മരണത്തിന്റെ ഈറൻ വൈലറ്റ് പൂക്കൾ തേടിപോയ നന്ദിത. ഉള്ളിൽ ആളികത്തുന്ന പ്രതികാരവും നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ കഴിയാത്ത ഭ്രാന്തമായ പ്രണയവും ഒടുവിൽ കൊണ്ടെത്തിച്ചത് ഗൂഡമായ അഖാഡകളിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്ന തണുത്തുറഞ്ഞ മഞ്ഞുമാസങ്ങളുടേയും വർഷങ്ങളുടേയും കണക്കെടുക്കാ മരണത്തിന്റെ മാസ്മരികമായ അനന്തതയിലേക്ക്. പ്രണയം വിരഹം വിഷാദം പ്രതികാരം-ഈ നാലുവികാരങ്ങളുടെ പ്രക്ഷുബ്ദമായ ഇരുണ്ട നിലവറകൾക്കുള്ളിലേക്ക് മാത്രമായ് നന്ദിത എന്നാണ് ചുഴറ്റി എറിയപ്പെട്ടത്? ചികഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ നന്ദിതയുടെ കഥതുടങ്ങുന്നത് കലാലയ ജീവിതത്തോടുകൂടിയാണ്‌. കേരളത്തിലെ മറ്റേതു ശരാശരി പെൺകുട്ടികളേയുമ്പോലെ സാധാരണമായിരുന്നു നന്ദിതയുടെ ബാല്യവും കൗമാരവും. പ്രീഡിഗ്രി (പ്ളസ്-ടു)കാലയളവിൽ നിറമുള്ള കലാലയ ജീവിതം ആസ്വദിച്ച നന്ദിത ബിരുദത്തിനു ചേർന്നതോടുകൂടി എല്ലാവരിൽ നിന്നും ഒറ്റപ്പെട്ട് സ്വയം തീർത്ത മൗനത്തിന്റെ അഗാധതയിലേക്ക് ഊളിയിട്ടുതുടങ്ങി. ഹോസ്റ്റൽ മുറിയുടെ നാല് ചുവരുകള്‍ക്കുള്ളിലിരുന്ന് നന്ദിത തന്റെതായ പ്രണയത്തിന്റെയും വിഷാദത്തിന്റെയും ഗോപ്യമായ ഒരു ലോകം തീർത്തെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. അവിടെ തുടങ്ങുന്നു യഥാർത്ഥ നന്ദിതയുടെ കഥ.

 കോഴിക്കോട് ഫറൂക്ക് കോളജിന്റെ ഹോസ്റ്റസ്റ്റൽറൂമിലിരുന്ന് പ്രണയത്തിന്റെ മേച്ചില്പുറങ്ങൾ തേടുമ്പോൾ, ബൈപോളാര്‍ അഫക്ടീവ് ഡിസോര്‍ഡര്‍ (Bipolar Affective Disorder or Manic-Depression) എന്ന മാനസികരോഗത്തിലേക്ക് താൻ വഴുതി വീഴുകയാണന്ന് നന്ദിതപോലും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഒരുപക്ഷേ കോട്ടയം മെഡിക്കല്‍ കോളേജിലെ റിസര്‍ച്ച് മെഡിക്കല്‍ ഓഫീസറായ ഡോ. കെ. ബൈജു തന്റെ ലേഖനത്തില്‍ നന്ദിതയുടെ മാനസികാവസ്ഥാന്തരങ്ങളെകുറിച്ച് വെളിപ്പെടുത്തുംവരെ നന്ദിതയുടെ സുഹ്യത്തുക്കളോ ബന്ധുക്കളോപോലും അത് മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ടാവില്ല. ഉന്മാദം(Mania), വിഷാദം (Depression) എന്നീ അവസ്ഥകള്‍ മാറിമാറി മനസ്സിനെ കീഴ്പ്പെടുത്തുന്ന സങ്കീർണ്ണമായ ഈ അവസ്ഥ ആരിലും മാനസികരോഗമന്ന ഒരു ചിന്തയെ ജനിപ്പിക്കില്ല. അതുതന്നയാണ്‌ ഈ അവസ്ഥയുടെ ഭീകരതയും. സാധാരണ മാനസികരോഗത്തിന്റെ യാതൊരു ലക്ഷണങ്ങളും ഈ രോഗിയില്‍ കാണാന്‍ സാധിക്കുകയില്ല. ദിവസങ്ങളോളം ഉറങ്ങാതെയിരുന്ന് നിസ്സാരമായ കാര്യങ്ങൾ പോലും എഴുതി നിറക്കുകയും, എന്ത് സാഹസിക പ്രവർത്തിയും ചെയ്യാനുള്ള ധൈര്യവും തന്റേടവുമുള്ള ഉന്മാദ അവസ്ഥയും, എല്ലാവരിൽ നിന്നും ഒറ്റപ്പെട്ട് ആരോടും സംസാരിക്കാതെ മൗനത്തിന്റെ അഗാധതയിലേക്ക് ചേക്കേറുന്ന വിഷാദാവസ്ഥയും ഇവരില്‍ കാണുന്ന സവിശേഷതയാണ്. നിസ്സാരമായ കാര്യങ്ങള്‍ക്ക് പോലും കടുത്തപക സൂക്ഷിച്ച് ഏതുവിധേനയും അവരെ നശിപ്പിക്കുകയോ അപമാനപ്പെടുത്തുകയോ അല്ലങ്കിൽ സ്വയം ശിക്ഷിച്ച് പ്രതികാരത്തിന്റെ ഉൾത്തടങ്ങളിലൂടെ ഊളിയിട്ട് മരണത്തിന്റെ ഈറൻ വൈലറ്റുപൂക്കൾ തേടിപോകുകയോ ചെയ്യുന്നവരായ് തീരുന്ന വളരെ അപകടകരാമായ ഒരു അവസ്ഥയിലേക്ക് ഇവർ എത്തിപ്പെടുന്നു. ഫറൂക്കിലെ കലാലയജീവിതത്തിനിടയിൽ മൊട്ടിട്ട ജീവിതത്തിലെ ആദ്യ പ്രണയം നഷ്ടപ്പെടുത്തേണ്ടിവന്ന കാലം മുതൽ നന്ദിതയില്‍ ഈ നാല് അവസ്ഥകളും മാറിമാറി വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. രാവെളുക്കോളം ഉറക്കമൊഴിച്ചിരുന്ന് ഒരോന്നു കുത്തിക്കുറിച്ചതും, മാതാപിതാക്കളുമായി നിസ്സാരകാര്യങ്ങള്‍ക്ക് പോലും വഴക്കടിച്ചതും, കവിതകള്‍ക്ക് താഴെ അജ്ഞാതമായ പേരുകള്‍ കുറിച്ചിട്ടതുമൊക്കെ ഈ രോഗത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളായിരുന്നു.

  1994-ല്‍ വിവാഹത്തോളമെത്തിയ അന്യമതസ്ഥനുമായുണ്ടായിരുന്ന പ്രണയത്തിന്റെ പേരിൽ അച്ഛനുമായ് വഴക്കിട്ട നന്ദിത ചിരാലിലെ തന്റെ ചെറിയമ്മയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ഭാണ്ഡം മുറുക്കി പോവുകയായിരുന്നു. തന്നെയും തന്റെ പ്രണയത്തെയും അംഗീകരിക്കാത്ത അച്ഛനോടുള്ള നന്ദിതയുടെ പ്രതികാരമായിരുന്നു വീടുവിട്ടുള്ള ആ ഇറങ്ങിപോക്കും എല്ലാവരെയും ധിക്കരിച്ചുകൊണ്ട് അതിസാഹസികാമാം വിധത്തിൽ അച്ഛന്റെ കീഴ്‌ജീവനക്കാരന്റെ വിദ്യാഭ്യാസമോ ജോലിയോ ഒന്നും തന്നെ എടുത്തു പറയാനില്ലാത്ത മകനുമായുള്ള പിന്നീടുണ്ടായ പ്രണയവും വിവാഹവും. പലരും കരുതുമ്പോലെ അജിത്തിനെ കണ്ടുമുട്ടിയ ശേഷം നന്ദിത കവിതകൾ എഴുതിയിരുന്നില്ല എന്നത് തികച്ചും ശരിയല്ല. അജിത്തിന്റെ വീട്ടിലായിരിക്കുമ്പോഴും ഡയറിതാളുകളിൽ ഏകാന്തമായിരുന്ന് ചിലപ്പോൾ വളരെ ശാന്തമായും മറ്റുചിലപ്പോൾ തികച്ചും വന്യമായും നന്ദിത പലതും കുത്തികുറിച്ചിരുന്നു. അജിത്തുമായ് പ്രണയത്തിലായിരുന്ന നാളുകളിൽ ഫറൂക്ക് കോളജിൽ ജോലി നോക്കിയിരുന്ന നന്ദിത വിഷാദത്തിന്റെ നീരൊഴുക്കില്‍ പെട്ടുഴറുമ്പോഴും ഉറക്കമൊഴിച്ചിരുന്ന് അജിത്തിനെഴുതിയ കവിതകളേക്കാൾ മനോഹരമായ പ്രണയലേഖനങ്ങളിൽ സിംഹഭാഗവും നന്ദിതയുടെ മരണശേഷം അഗ്നിക്കിരയാക്കി. നന്ദിതയുടെ ചില ഡോക്യുമന്റ്സുകളും കവിതകളും പ്രണയലേഖനങ്ങളും മരണശേഷവും ബാങ്ക് ലോക്കറിൽ ഭദ്രമായി സൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്ന് അതിനൊക്കെ എന്തു സംഭവിച്ചു എന്ന് അറിയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. നന്ദിതയുടെ മരണശേഷം ജീവിതത്തിൽ തികച്ചും ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയ അജിത്ത്, പ്രായമായ അമ്മയെ നോക്കാനും വീട് സംരക്ഷിക്കാനും ആരും ഇല്ലാത്ത അനാഥമായ അവസ്ഥയിൽ പലരുടേയും നിർബന്ധങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങി അടുത്ത കാലത്ത് വിവാഹിതനായതോടെ വീടിന്റെ തട്ടിൻപുറത്തേക്ക് മാറ്റിയ നന്ദിതയുടെ ശേഷിപ്പുകൾ ചിതലരിക്കുകയോ ചാമ്പലാകുകയോ ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകണം. പക്ഷേ അവരുടെ അപൂർവ്വമായ ഫോട്ടോകളും വിവാഹ ആൽബവും ഇന്നും അജിത്തിന്റെ കിടപ്പറയിൽ ഭദ്രമാണ്.

 അജിത്തിനെ കണ്ടതിനു ശേഷം ഒരിക്കലും നന്ദിത കവിതകള്‍ എഴുതിയിരുന്നില്ല എന്നു വേണം ധരിക്കാന്‍. എന്നാല്‍ ചിരാലില്‍ ചിലവഴിച്ച അവധിക്കാലത്തിനു ശേഷം കോഴിക്കോട് ഫറൂക്കില്‍ അധ്യാപികയായ നന്ദിത, ദിവസവും അജിത്തിന് പ്രണയ ലേഖനങ്ങള്‍ എഴുതിയിരുന്നു. ഫോണും, മൊബൈലും ഒന്നും സാധാരണമല്ലാതിരുന്നതിനാല്‍ കത്തുകള്‍ മാത്രമായിരുന്നു ഏക ആശ്രയം. വടിവൊത്ത അക്ഷരത്തില്‍, പേജുകളോളം നീളമുള്ളവയായിരുന്നു ആ കത്തുകള്‍. എങ്ങനെ ഇത്രത്തോളം നീണ്ട പ്രണയ ലേഖനങ്ങള്‍ തുടര്‍ച്ചയായ് എഴുതാന്‍ കഴിയുന്നുവന്ന് അജിത്ത് അല്‍ഭുതപ്പെട്ടിരുന്നു. ആ കത്തുകളില്‍ പലതും ഇന്നും അജിത്ത് സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നു. നന്ദിതയുടെ മരണത്തിനു മുന്‍പ് അവള്‍ കവിത എഴുതിയിരുന്നുവന്ന് അജിത്ത് പോലും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. വീട്ടിലുള്ള ദിവസങ്ങളില്‍ പലപ്പോഴും പേനയും ബുക്കുമായ് വിദൂരതയിലേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നത് അജിത്ത് ഓര്‍ക്കുന്നു. എന്നാല്‍ ഒരിക്കലും ഒന്നും എഴുതി കണ്ടില്ല. ഇത്തരം കാര്യങ്ങളിലൊന്നും താല്പര്യമില്ലാത്ത അജിത്ത് അതിലൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചുമില്ല. പുസ്തകരൂപത്തില്‍ പുറത്തിറങ്ങിയ നന്ദിതയുടെ കവിതകള്‍, അവളുടെ മുഖചിത്രതോടുകൂടി പല പുസ്തകശാലകളിലെയും ചില്ലലമാരയില്‍ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടും ഒരിക്കല്‍ പോലും അതൊന്ന് മറിച്ചു നോക്കാന്‍ അജിത്ത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല എന്നതില്‍നിന്നും കവിതകളോടുള്ള അജിത്തിന്റെ ബന്ധം മനസ്സിലാക്കാം. എന്തുകൊണ്ട് ഒരു കോപ്പി വാങ്ങിയില്ല, വെറുതേ ഒന്നു മറിച്ചു നോക്കുക കൂടി ചെയ്തില്ല എന്ന ചോദ്യത്തിന് അത് കാണാനുള്ള ശക്തിയില്ല, എനിക്ക് നഷ്ടമാകേണ്ടത് എന്നേ നഷ്ടമായി എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കണ്ണില്‍ ഊറികൂടിയ നനവിനെ മറച്ചുകൊണ്ട് മുഖം തിരിച്ച് വിദൂരതയിലേക്ക് കണ്ണു നട്ടു. മുട്ടില്‍ ഓര്‍ഫനേജ് കോളജില്‍ ലീവ് വേക്കന്‍സിയില്‍ പകരക്കാരിയായ് ജോലി ചെയ്തിരുന്ന നന്ദിതക്ക് ശമ്പളം ക്യത്യമായ് കിട്ടിയിരുന്നില്ല. മരിക്കുമ്പോള്‍ നല്ലൊരു തുക കോളജില്‍ നിന്നും ശമ്പളയിനത്തില്‍ നന്ദിതക്ക് കിട്ടാനുണ്ടായിരുന്നു. അത് കൈപ്പറ്റുവാന്‍ അജിത്തിന്റെ പേരില്‍ അധികാരപത്രം എഴുതി നല്‍കിയിരുന്നു നന്ദിത. എന്നാല്‍ അജിത്ത് അതിലെ ഒരു ചില്ലി കാശുപോലും കൈപ്പറ്റാതെ, ആ തുകയ്ക്ക് നന്ദിതയുടെ പേരില്‍, കോളജില്‍ എന്‍ഡോവമെന്റ് ഏര്‍പ്പെടുത്താന്‍ മുന്‍‌കൈ എടുത്തതിന്റെ കാരണം എന്നും നന്ദിതയുടെ പേര് മായാതെ ഇവിടെ ഉണ്ടാകണം എന്ന ആഗ്രഹമായിരുന്നുവത്രേ.

 വയനാടന്‍ ചുരങ്ങളെ മഞ്ഞുപൊതിയുന്ന മകരമാസത്തിലെ തണുത്തരാത്രിയില്‍ അവ്യക്തസുന്ദരമായ ഒരു വളകിലുക്കം അവശേഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് രണ്ടു മുഴം നീളമുള്ള ചുരിദാര്‍ ദുപ്പട്ടയില്‍ നന്ദിത എന്ന സംഗീത തുന്ദിലിതമായ നാമം പിടഞ്ഞു മരിച്ചപ്പോള്‍, സുഹ്യത്തുക്കളേയോ ബന്ധുജനങ്ങളേയോ എന്നല്ല അവനവനെ തന്നെ ബോധ്യപ്പെടുത്താനാവാത്ത ഒരു സമസ്യയാണ് ആത്മഹത്യ എന്ന് നമുക്ക് കാട്ടിതരികയായിരുന്നു. ദാമ്പത്യജീവിതത്തിലെ താളപിഴകളാണ് ആ മരണത്തിനു കാരണമന്ന് സുഹ്യത്തുക്കളും ബന്ധുക്കളും വിധിയെഴുതി. എന്നാല്‍ അക്ഞാതമായ കാരണങ്ങളാല്‍ മരണത്തിന്റെ ഈറന്‍ വയലറ്റ് പൂക്കള്‍ തേടിപോയ സുന്ദരിയായ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ തലയിണക്കടിയില്‍ നിന്നും കണ്ടെടുത്ത ഡയറികുറിപ്പുകളായ് എഴുതിയ 59 കവിതകളടങ്ങിയ ഡയറി, ഉത്തരം കിട്ടാത്ത അനേകം ദുരൂഹതകളിലേക്കാണ് കൊണ്ടെത്തിച്ചത്. നന്ദിത രഹസ്യമാക്കി സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന നമ്പര്‍ ലോക്കിട്ട് ഭദ്രമക്കപ്പെട്ട ഇരുമ്പുപെട്ടി കുത്തിപൊളിച്ചതും, കണ്ടെടുക്കപ്പെട്ട ഡയറിയിലെ താളുകള്‍ ചീന്തിയെടുക്കപ്പെട്ടതും എന്തിനന്നത് നന്ദിതയുടെ ഭര്‍ത്താവായ അജിത്തിന് മാത്രം അറിയാവുന്ന രഹസ്യം.

 സ്നേഹത്തിനുവേണ്ടി ഉഴറുകയും ലഭിക്കാതെ വന്നപ്പോള്‍ തന്നോടുതന്നെ പ്രതികാരം വീട്ടുകയും വഴികളെല്ലാം അടഞ്ഞുപോയി എന്നു തോന്നിയപ്പോള്‍ ഈ ലോകം വിട്ടുപോവുകയും ചെയ്ത നന്ദിത സ്വന്തം ജീവിതത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രമായി കുറെ കവിതകള്‍ അവശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ എല്ലാം രഹസ്യമാക്കിവച്ചു. അമ്മയും അച്‌ഛനും അനിയനും പോലും അക്കാര്യം അറിയുന്നത്‌ നന്ദിത ഇവിടം വിട്ടു പോയശേഷമാണ്‌. മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ ഭാവനയില്‍ വിടരുന്ന ചിത്രങ്ങള്‍ അക്ഷരങ്ങളാക്കി കടലാസില്‍ കോറിയിടുകയായിരുന്നില്ല നന്ദിത ചെയ്തിരുന്നത്‌. പിന്നയോ, തന്റെ സ്വകാര്യങ്ങള്‍, അജ്ഞാതനായ കാമുകന്‍, സങ്കടങ്ങള്‍, ജീവിതത്തോടുള്ള കാഴ്ച്ചപ്പാട്‌, മരണം ഇവയെല്ലാമായിരുന്നു അവളുടെ കവിതകള്‍ക്ക്‌ വിഷയമായിരുന്നത്‌.

നന്ദിത പഠിക്കാന്‍ മിടുക്കിയായിരുന്നു; സുന്ദരിയായിരുന്നു. കോഴിക്കോട്‌ ചാലപ്പുറം ഗവണ്‍മന്റ്‌ ഗേള്‍സ്‌ ഹൈസ്കൂള്‍, ഗുരുവായൂരപ്പന്‍ കോളേജ്‌, ഫാറൂഖ്‌ കോളേജ്‌, Calicut University English Dept. Mother Theresa Women's University - Chennai എന്നിവിടങ്ങളില്‍ ഒന്നാം നിരക്കാരിയായി വിദ്യാഭ്യാസം. 1999 ജനുവരി 17ന്‌ പെട്ടന്ന് നന്ദിത ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചു. കാരണം ദുരൂഹം.

അന്ന് കിടക്കാന്‍ പോവുന്നതിനുമുമ്പ്‌ അമ്മയോടു നന്ദിത പറഞ്ഞു; "അമ്മേ ഒരു ഫോണ്‍ വരും. ഞാന്‍ തന്നെ അറ്റന്റു ചെയ്തുകൊള്ളാം." ആ ഫോണ്‍ കോള്‍ വന്നതായി അച്‌ഛനോ അമ്മയോ കേട്ടില്ല. അര്‍ദ്ധരാത്രി എന്തിനോവേണ്ടി അമ്മ ഡ്രോയിംഗ്‌ റൂമിലേക്കു വന്നപ്പോള്‍ മുകളിലെമുറിയോട്‌ ചേര്‍ന്നുള്ള ടെറസ്സില്‍ നിന്നു താഴെക്കു സാരിയില്‍ കെട്ടിത്തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നു. അമ്മ എത്തുന്നതിന്‌ എത്രയോ മുമ്പേ അവള്‍ പോയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയില്‍ നന്ദിതയെ പഠിപ്പിച്ച ഒരദ്ധ്യാപകന്‍ പറയുന്നു; "മിടുക്കിയായിരുന്നു, ബുദ്ധിപരമായ ചര്‍ച്ചകളില്‍ അവള്‍ക്ക്‌ പ്രത്യേക താല്‍പര്യമുണ്ടായിരുന്നു. ഹൃദ്യവും ആകര്‍ഷണീയവുമായ പെരുമാറ്റം. ജീവിതത്തോട്‌ അഗാധമായ മമത. എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു ഈ ദുരന്തം?"


 ശിരസ്സുയര്‍ത്താനാവാതെ
നിന്റെ മുഖം കൈകളിലൊതുക്കി
നെറ്റിയിലമര്‍ത്തി ചുംബിക്കാനാവാതെ

ഞാനിരുന്നു
നീണ്ട യാത്രയുടെ ആരംഭത്തില്‍
കടിഞ്ഞാണില്ലാത്ത കുതിരകള്‍ കുതിക്കുന്നു
തീക്കൂനയില്‍ ചവുട്ടി വേവുന്നു,
ഇനി നമ്മളെങ്ങോട്ടു പോവാന്‍…?
എനിക്കിനി മടക്കയാത്ര.
എന്നെ തളര്‍ത്തുന്ന നിന്റെ കണ്ണുകളുയര്‍ത്തി
ഇങ്ങനെ നോക്കാതിരിക്കൂ…
നിന്നെത്തേടിയൊരു ജ്വലിക്കുന്ന അശ്വമെത്തുമെന്ന്
ഇരുളിനപ്പുറത്ത്‌ നിന്നെത്തുന്ന കുളമ്പൊച്ചയും,
കിഴക്ക്‌ പടരുന്ന അഗ്നിയുമെന്നോട്‌ പറയുന്നു.
സാഗരത്തിന്റെ അനന്തതയില്‍ പൂക്കുന്ന
സ്വപ്നങ്ങള്‍ അറുത്തെടുത്ത്‌
ഞാനിനി തിരിച്ചു പോകട്ടെ…